هیس هیس

چه عشق کودکانه ای !

چه شعر بی بهانه ای !

برای رد شدن از این دیار بی محبت و

رهایی از وسوسه های این دل ساده ی پر مشقت و

رسیدن به آرزوی این دل فنا شده 

چه راه احمقانه ای !

برای ملتهب شدن ز ناله های بی کسی 

و خالی و تهی شدن ز عقده های  کودکی

چه گریه ی شبانه ای !

                                                                     میرزایی سروده شده  ١٨/١/١٣٨٧

بار الــهی دل من جـام ز غـم لــبریـز است

سینه ام پر شده از فاصله ها سر ریز است

                                                     بار الهــی چه کـنم بـا غــم هـــجران گــلم

                                                    گل من نرم و لطیف است و فلک گلریز است

بار الهـی سر من مـمـلو آمـال محــال

آرزویم نرسد وای عجل نزدیک اسـت

                                                        بار الهـی شـب ما خوابـگه ثانـیه هاسـت

                                                        لحظه ها زود برفت و شب ما تاریک است

بار الــهی قلـمـم نـای نوشـتن طلـبـد

تب و تابم که رود شعر و سرودم هیچ است

                                                                  میرزایی سروده شده 28/10/1387

_{^{قشنگترین بهانه ام برای زندگی تویی}}

_{^{شبم به فکر تو گذشت روز به فکر من تویی}}

                                              _{^{دمم بدان رسد برون که یار ما کنار ماست}}

                                              _{^{مهر تویی عشق تویی بغض منم وفا تویی}}

_{^{بنای آشیان عشق به یاد تو نهاده ام}}

_{^{آنکه به عشق او شوم مثال عاشقان تویی}}

                                              _{^{ز عشق تو نوشته ام بوی ترانه را گرفت}}

                                              _{^{ترانه ام فدای تو  وزن نوشته ام تــــــویی}}

_{^{کمان ابـــروان تو هلال ماه خـجل کند}} 

_{^{خـجل به پای تو منم رفع خجالـتم تــویی}}

                                              _{^{صدق کلام انبیاء یگانه بودن خداست}}  

                                             _{^{یگانه صاحب دلم خدا قسم تـویی تـویی}}

                                                                  میرزایی سروده شده  ٢٧/١٠/١٣٨٧