هیس هیس

سیه روز و نگون بختم از این است که اشعارم چونین پر حرص و کین است

خداحافظی
نویسنده : حامد میرزایی - ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٤

شبی با چشم گریان از شما دور شدم

خود ندانستم چگونه لیک مجبور شدم

                                                           مــیروم امـا دلـم گـم کــرده ام

                                                           نـاله و گـریـه ز مـردم کــرده ام 

بغض دارم در گلو شیون کنم

تا دوباره دوسـتان دیدم کــنم

                                                         هق هق گریه امانم برده است

                                                         دوری خوبـان تـوانـم برده اسـت

وای از ایـن فاصـله و دیـوار ما !

میــشود آه ای خـدا دیـدار ما ؟ 

 

                                                                            میرزایی سروده شده 2/11/1387


comment نظرات ()