چه عشق کودکانه ای !
چه شعر بی بهانه ای !
برای رد شدن از این دیار بی محبت و
رهایی از وسوسه های این دل ساده ی پر مشقت و
رسیدن به آرزوی این دل فنا شده
چه راه احمقانه ای !
برای ملتهب شدن ز ناله های بی کسی
و خالی و تهی شدن ز عقده های کودکی
چه گریه ی شبانه ای !
میرزایی سروده شده ١٨/١/١٣٨٧