هیس هیس

سیه روز و نگون بختم از این است که اشعارم چونین پر حرص و کین است

گریه شبانه
نویسنده : حامد میرزایی - ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱۳

چه عشق کودکانه ای !

چه شعر بی بهانه ای !

برای رد شدن از این دیار بی محبت و

رهایی از وسوسه های این دل ساده ی پر مشقت و

رسیدن به آرزوی این دل فنا شده 

چه راه احمقانه ای !

برای ملتهب شدن ز ناله های بی کسی 

و خالی و تهی شدن ز عقده های  کودکی

چه گریه ی شبانه ای !

                                                                     میرزایی سروده شده  ١٨/١/١٣٨٧


comment نظرات ()